dinsdag 5 oktober 2010

aanpassen van de garage ; Bus slaapt binnen

Alle drukte en deadlines zijn weer achter de rug.
Beladen met foto's zijn wij terug gekomen van onze reis door Italiƫ

Nu moet ik natuurlijk eerst een mooi fotoalbum van onze trouwdag maken, voordat ik me met de foto's van de vakantie bezig kan houden.
Dit betekent concreet dat er voorlopig nog geen update op mijn blog kan komen.

Echter tijdens onze vakantie heeft mijn schoonvader een megaklus ondernomen, waarvan ik toch melding moet maken.

Wij zijn begin 2007 komen wonen in ons huis. Achterin de tuin hebben wij een berging. Via de tuin kwam je eerst in een open, overdekt gedeelte met een deur naar de steeg en een kozijn met 2 ramen en een deur naar het echte bergings gedeelte.

De vorige eigenaar was een motorrijder en dus heeft hij ( of een van de andere vorige bewoners de muur van de kopse kant doorgeslepen en er een kanteldeur in gezet.

Wij vonden dit niet erg practisch en dus besloten wij al snel om het kozijn eruit te halen, te verkleinen en in het open gedeelte te plaatsen zodat de "overkapping" bij de berging getrokken kon worden.









Toen dit gedaan was heeft mijn broer de electrische installatie aangepast door het plaatsen van 3 TL-balken, een hotel schakeling voor het licht en het installeren van een aantal extra stopcontacten.





Daardoor kregen wij een ruimte die groot genoeg was om als garage te dienen. We zaten echter met 1 probleem. De hoogte van de ruimte was niet voldoende om de bus erin kwijt te kunnen.

De hoogte van de kanteldeur leek een probleem, want onze bus is door het Westfaliadak ongeveer 210cm hoog, terwijl de hoogte direct achter de deur deze niet gaf.



Daarnaast had ik gemerkt dat er een grote "heuvel" in de berging lag. Dit alles vond ik zelf niet fijn en ik zag er enorm tegenop om dit aan te pakken. En daarmee eindigde het verhaal in het jaar 2007; ik zag tegen de klus op en had geen idee hoe ik het zou moeten aanpakken.



De bus staat tijdens het seizoen bij ons thuis op de parkeerplaats. Maar we zien haar elk jaar slechter worden en de wens om haar binnen te stallen werd steeds groter.

Ik zat eerst al te denken om de bus op lege velgen onze garage binnen te rollen, maar ook daar zag ik problemen in omdat je weinig "kracht" kan overbrengen en daarmee rij je de boel ook kapot. Ook het plaatsen van assteunen zou in mijn ogen geen oplossing bieden. Daarnaast zou het dan zo zijn dat de bus dan wel thuis staat maar dat er eerst een uur gewerkt moet worden voordat we eindelijk kunnen rijden.

Mijn schoonvader is een man van weinig woorden. Bij hem staan aanpakken en het vinden van oplossingen centraal. Hij stelde dan ook voor om de garage uit te graven en te egaliseren als wij op vakantie waren.
Ik verklaarde de beste man voor gek dat hij dit in zijn eentje wilde doen, maar hij wilde vooral geen hulp van ons hebben en zo is hij alsnog alleen aan de slag gegaan.

Eerst heeft hij de tegels verwijderd, daarna zakken vol zand eruit geschept, daarna nog 2 Ton ! puin verwijderd, zand gebruikt om te egaliseren en daarna de tegels er weer ingelegd.











Toen wij thuis kwamen van vakantie was het voor ons een grote verrassing om te zien dat hij helemaal klaar was.

Om de bus binnen te krijgen moesten de volgende dingen nog gebeuren:
- de dakkist eraf; ( die was nog net te hoog )
- Het profiel waar de kanteldeur tegenaan valt worden aangepast
- de camping stelblokken tegen de betondorpel aangezet worden.

En zo ziet het er nu uit.











Om nu met de bus te gaan rijden hoeven enkel de Brommer van Karin en een fiets uit de garage gereden te worden, de motor starten en de bus de garage uit te rijden.

Hoewel het erg krap is in de garage is dit voor mij een droom die werkelijkheid is geworden.



Graag wil ik mijn schoonvader onzettend bedanken voor zijn harde werken terwijl wij lekker aan het luieren waren.

Dus vanaf nu staat de Briebelbus tijdens het seizoen binnen gestald in onze garage thuis. In het winterseizoen zullen we haar alsnog wegbrengen naar een andere stallingsplek zodat we een beetje beweegruimte overhouden.

De volgende update zal hopelijk niet al te lang op zich laten wachten, met daarin de foto's van onze huwelijksreis naar Italiƫ.

groeten
Marcel

maandag 23 augustus 2010

20 Augustus 2010 Bruiloft Marcel en Karin

Vandaag een kleine update.
Niet zozeer over de reparaties aan de bus, hoewel ik daar ook nog weer een boek over kan volschrijven.

maar meer over het gebruik van onze bus.
Wij zijn vorige week vrijdag getrouwd. Als trouwauto hebben wij gekozen voor een VW Spijlbus uit de jaren 60. Onze bus en die van Thijs hebben als volgauto gefungeerd.

Zo hadden wij een trouwstoet van 3 bussen.

Ik ga er geen grote verhalen aan wijden. Misschien dat ik tijdens de huwelijksreis nog een leuk verslag op papier kan zetten, dus dat houden jullie nog te goed.

Hierbij wel een paar foto's van onze trouwdag. Deze zijn gemaakt door mijn broer en mijn moeder. Alle "officiele" foto's krijgen we pas na de huwelijksreis.


Foto gemaakt met een speciale techniek waarbij gebruik is gemaakt van een Kodak Duaflex uit 1950. De kleuren zijn beetje aangepast zodat hij nog ouderwetser lijkt.



Hierbij zijn de kleuren niet aangepast. Dus het fletse is normaal hier.


voor de deur van ons huis


Instappen in de trouwauto


Gezellig samen achterin.


Bussen line-up bij de kerk in Zwaagdijk Oost


Alle crea-bea dingen bij elkaar.
Zoals je ziet hebben we gekozen voor een jaren 70 thema.

Dit hebben we laten terugkomen in de kaart, het kerkboekje, de bedankjes en de Cd hoesjes.
Daarnaast hebben we van een bouwplaat de enveloppendoos geknutseld.

Ook onze ringen zijn verwerkt in de trouwkaart.



Het ringenkussen is door een forum genoot geborduurd.



De Taarttopper en het bedankkaartje bij elkaar. De afbeelding komt van Internet, deze is door onze bakker opnieuw in marsepijn uitgevoerd. Vandaar dat we het hippie stelletje ook in het thema hebben laten terugkomen.

Nu de bus inpakken en op huwelijksreis. Dat is nog niet makkelijk, omdat ik normaal weken van te voren begin met dingen klaar te maken.

Dat moet nu in 1 dag gebeuren.. Ik hoop dat het ons lukt en dat ik over een paar weken hier een nieuwe update kan plaatsen met mooie foto's van onze huwelijksreis.

groeten en tot de volgende update
Marcel