VCT-2 Busses & Bikes weekend

23 & 24 oktober 2010 Busses en Bikes

Normaal gesproken staat onze bus altijd al begin oktober in de winterstalling, omdat het weer dan meestal erg vochtig is, de regen met bakken naar beneden komt en onze bus steeds meer in een rijdende roesthoop veranderd.

Echter doordat mijn schoonvader zich tijdens onze vakantie over onze garage heeft ontfermd, onze bus nu ook thuis binnen kan slapen, hebben wij de bus nog niet naar de winterstalling gebracht.

Daardoor konden wij deelnemen aan het laatste kampeer evenement van de VCT-2. Het zogenaamde busses & bikes. Dit houdt in, dat er een camping gezocht wordt in de buurt van een gebied waar leuk kan worden gemountainbiked.

Dit jaar was er gekozen voor Valkenburg in Zuid-Limburg. Deze plaats heeft een warm plekje in mijn hart, omdat ik er vanaf 1996 nagenoeg elk jaar wel even op vakantie geweest ben.

In 1996 ging ik voor het eerst op vakantie zonder mijn ouders. Samen met wat vrienden gingen we met 2 auto's in de richting van de Ardennen, echter autopech deed ons besluiten terug te gaan naar Nederland en zo landden wij toen in Valkenburg.

Deze vakantie was er zo-een als je altijd op TV zie, een stapel bierkratten achter de tent, elke avond naar de kroeg/discotheek en de rest van de dag je roes uitslapen.

Ik vind dat zoiets erbij hoort om een keer mee te maken, maar het was en is niet de manier waarop ik mijn vakantie wil vieren. Ik hou er van om de omgeving te bekijken en allerlei dingen te ondernemen, dus over de loop der jaren is mijn manier van vakantie vieren ook erg veranderd. Alleen Valkenburg bleef altijd leuk om weer naar terug te komen.

Enfin ik dwaal weer eens af. Zucht al die herinneringen.

Zaterdagmorgen 23 oktober om 05.00 uur uit bed, de laatste spullen bij elkaar zoeken, in de bus doen en vertekken. De reis ging voorspoedig en zo kwamen wij om 10.30 aan in Zuid Limburg.

Nadat we iedereen begroet hadden en de bus op de camping geinstalleerd was werd het tijd om ons klaar te maken voor het mountainbiken.



Nu waren de overige bikers allemaal zeer ervaren, terwijl Karin en ik echte beginners zijn. Toen ik hun route had gezien besloten wij om hun niet op te gaan houden met ons gestuntel en samen een eigen route te gaan fietsen.

Nadat we de huurfietsen in ontvangst hadden genomen, ons hadden omgekleed en wat eten en drinken mee hadden genomen konden we rond 13.00 uur vertrekken.

De route begon in Margraten, wat 5km van Valkenburg ligt, dus dit konden we gebruiken om vast even op te warmen.

De mountainbike route voerde ons over zandwegen, door velden en bosgebieden. Het was erg leuk om te doen, hoewel het soms best zwaar was.





Moe en voldaan keerden we rond 16.00 uur weer terug op de camping waar we in de gezamelijke party tent konden doorwarmen met een kopje warme chocolade melk.

's-Avonds gezamelijk gegeten in het restaurant van de camping. Wat overigens heel mooi verbouwd is sinds ik er in 1999 voor het laatst geweest ben.
Na het eten ben ik met Karin nog even het stadje in gelopen om mijn traditie in ere te houden; het drinken van Tequila in Hotel L'empereur.

Zo rond 23.30 werd het tijd om het bed van onze bus op te zoeken. Gelukkig hadden we de hele dag al het electrische kacheltje aan gehad, zo was het dus lekker warm toen wij onze bus in kwamen.

Die nacht hebben we heerlijk geslapen; na het ontbijt hebben we de bussen geparkeerd voor een line-up foto. Daarna nog even een boodschapje gedaan een paar dorpjes verder en toen konden we de terugreis weer aanvaarden.




















Deze duurde iets langer dan de heenreis, want we hadden nog een paar adressen af te rijden om onderdelen voor de bus op te halen.





Hoewel het niet meer warm was in de buitenlucht kunnen we toch terug kijken op een zeer geslaagd weekend.

groeten en tot de volgende update
Marcel

aanpassen van de garage ; Bus slaapt binnen

Alle drukte en deadlines zijn weer achter de rug.
Beladen met foto's zijn wij terug gekomen van onze reis door Italië

Nu moet ik natuurlijk eerst een mooi fotoalbum van onze trouwdag maken, voordat ik me met de foto's van de vakantie bezig kan houden.
Dit betekent concreet dat er voorlopig nog geen update op mijn blog kan komen.

Echter tijdens onze vakantie heeft mijn schoonvader een megaklus ondernomen, waarvan ik toch melding moet maken.

Wij zijn begin 2007 komen wonen in ons huis. Achterin de tuin hebben wij een berging. Via de tuin kwam je eerst in een open, overdekt gedeelte met een deur naar de steeg en een kozijn met 2 ramen en een deur naar het echte bergings gedeelte.

De vorige eigenaar was een motorrijder en dus heeft hij ( of een van de andere vorige bewoners de muur van de kopse kant doorgeslepen en er een kanteldeur in gezet.

Wij vonden dit niet erg practisch en dus besloten wij al snel om het kozijn eruit te halen, te verkleinen en in het open gedeelte te plaatsen zodat de "overkapping" bij de berging getrokken kon worden.









Toen dit gedaan was heeft mijn broer de electrische installatie aangepast door het plaatsen van 3 TL-balken, een hotel schakeling voor het licht en het installeren van een aantal extra stopcontacten.





Daardoor kregen wij een ruimte die groot genoeg was om als garage te dienen. We zaten echter met 1 probleem. De hoogte van de ruimte was niet voldoende om de bus erin kwijt te kunnen.

De hoogte van de kanteldeur leek een probleem, want onze bus is door het Westfaliadak ongeveer 210cm hoog, terwijl de hoogte direct achter de deur deze niet gaf.



Daarnaast had ik gemerkt dat er een grote "heuvel" in de berging lag. Dit alles vond ik zelf niet fijn en ik zag er enorm tegenop om dit aan te pakken. En daarmee eindigde het verhaal in het jaar 2007; ik zag tegen de klus op en had geen idee hoe ik het zou moeten aanpakken.



De bus staat tijdens het seizoen bij ons thuis op de parkeerplaats. Maar we zien haar elk jaar slechter worden en de wens om haar binnen te stallen werd steeds groter.

Ik zat eerst al te denken om de bus op lege velgen onze garage binnen te rollen, maar ook daar zag ik problemen in omdat je weinig "kracht" kan overbrengen en daarmee rij je de boel ook kapot. Ook het plaatsen van assteunen zou in mijn ogen geen oplossing bieden. Daarnaast zou het dan zo zijn dat de bus dan wel thuis staat maar dat er eerst een uur gewerkt moet worden voordat we eindelijk kunnen rijden.

Mijn schoonvader is een man van weinig woorden. Bij hem staan aanpakken en het vinden van oplossingen centraal. Hij stelde dan ook voor om de garage uit te graven en te egaliseren als wij op vakantie waren.
Ik verklaarde de beste man voor gek dat hij dit in zijn eentje wilde doen, maar hij wilde vooral geen hulp van ons hebben en zo is hij alsnog alleen aan de slag gegaan.

Eerst heeft hij de tegels verwijderd, daarna zakken vol zand eruit geschept, daarna nog 2 Ton ! puin verwijderd, zand gebruikt om te egaliseren en daarna de tegels er weer ingelegd.











Toen wij thuis kwamen van vakantie was het voor ons een grote verrassing om te zien dat hij helemaal klaar was.

Om de bus binnen te krijgen moesten de volgende dingen nog gebeuren:
- de dakkist eraf; ( die was nog net te hoog )
- Het profiel waar de kanteldeur tegenaan valt worden aangepast
- de camping stelblokken tegen de betondorpel aangezet worden.

En zo ziet het er nu uit.











Om nu met de bus te gaan rijden hoeven enkel de Brommer van Karin en een fiets uit de garage gereden te worden, de motor starten en de bus de garage uit te rijden.

Hoewel het erg krap is in de garage is dit voor mij een droom die werkelijkheid is geworden.



Graag wil ik mijn schoonvader onzettend bedanken voor zijn harde werken terwijl wij lekker aan het luieren waren.

Dus vanaf nu staat de Briebelbus tijdens het seizoen binnen gestald in onze garage thuis. In het winterseizoen zullen we haar alsnog wegbrengen naar een andere stallingsplek zodat we een beetje beweegruimte overhouden.

De volgende update zal hopelijk niet al te lang op zich laten wachten, met daarin de foto's van onze huwelijksreis naar Italië.

groeten
Marcel