Wie meerdere pagina's hier op mijn blog heeft gelezen, weet dat de Briebelbus verre van roestvrij is. Ik moet realistisch blijven, een auto in concours staat is niet haalbaar binnen ons budget. Ik heb sinds 2005 al heel veel bussen gezien en eerlijk gezegd vind ik een bus met een geleefd uiterlijk ook meer spreken dan 1 waarvan het lijkt alsof hij net uit de showroom is komen rollen.
Het doel wat wij met ons busje hebben is dat we deze rustig aan opknappen en steeds een beetje verbeteren zodat we er nog vele jaren plezier aan kunnen beleven. Veel van mijn aanpassingen zijn er dan ook op gericht geweest om de bus niet te laten weg rotten. Zo is er bijvoorbeeld ook meerdere malen wat laswerk verricht.
 |
| Van 2014-07-01 APK |
In 2005 was 1 van de eerste dingen die we deden een stuk je balk in de wielkast vervangen.
Maar ook hebben we gaatjes in de vooras gerepareerd.
Al dit laswerk zijn noodzakelijke reparaties geweest, maar eigenlijk wil ik meer aanpakken dan alleen dit soort dingetjes. Mijn wens is om alle slechte plekken aan te pakken en de rest netjes te conserveren. Een van de obstakels waar ik tegenaan loop is klusruimte. Want om bijvoorbeeld de neus roestvrij te maken moet de hele voorkant eruit, alles wat je dan tegenkom opknappen, richten en uitlijnen en pas daarna kan er een nieuwe neus op. Dit zijn klussen die veel tijd kosten. Ik red het dan ook niet om zo'n klus op een zaterdagje uit te voeren en de werkplaats weer leeg achter te laten.
Nu heb ik thuis 2 garageboxen en een pleintje tot mijn beschikking. Naar mijn idee zou ik dan ook best thuis met wat hulp deze klussen kunnen oppakken.. Gewoon beginnen met slijpen, schoonmaken, voorbereiden.. en dan nieuwe delen er inlassen.
Een haakse slijper heb ik al, een compressor ook, dus luchtgereedschap is binnen hand bereik. Maar dat lasapparaat, die had ik niet. Nou ja tot begin april van 2020.
Via marktplaats.nl heb ik de hand weten te leggen op een mooie gebruikte Cebora Bravo 165 mig/mag apparaat met een menggas fles en nog 5kg lasdraad. Kortom een leuke set om mee te beginnen.
Daarnaast ben ik in 2016 gestart met de aanschaf van wat plaatwerk waarvan ik weet dat het slecht is. Zoals een nieuwe neus, kniestukken en delen voor de portieren. De overige plaatwerk delen die ik nog nodig ga hebben lijken nog wel betaalbaar.
Dan zijn er nog 2 obstakels die ik moet nemen:
1. Een windstille ruimte om te lassen. anders waait het gas weg en krijg je geen mooie lassen. Misschien is een partutent een oplossing?
2. zelf lassen.
Daarvoor heb ik in 2014 een introductie dag gevolgd bij de Rustbuster in Veenendaal. (zie https://briebelbus.blogspot.com/2014/04/volkswagen-t2-lascursus-rustbuster.html)
 |
| Van 2014-01-22 Lascursus |
Nu was dat enkel een introductie dag en zal ik nog veel moeten oefenen. Dus heb ik mijn nieuwe lasapparaat uitgetest.
Lasrupsje gelegd op hoogvermogen met dik plaatwerk.
En wat aan het rommelen geweest met wat autoplaat materiaal. Het is misschien niet netjes, maar voor de eerste test resultaten vind ik het er veel belovend uitzien.
Maar anno 2020 is er nog veel laswerk nodig aan de bus. Ik heb onlangs een rondje om de bus gelopen om eens kritisch te kijken wat er allemaal nodig is. Ik heb hier een kleine kanttekening bij, want de foto's laten de onderzijde van de bus zien. Maar de oorzaak van deze problemen zijn de uitgedroogde raamrubbers, waar het water doorheen kan sijpelen, het naar beneden loopt, geen kant opkan en daar het metaal aantast. Kortom wil ik die plekken onderaan de bus opknappen zal ik ook de raamrubbers en de weg gerotte raamstijlen moeten vervangen. Nu Sinds de dag dat wij de bus in 2005 kochten heb ik al de plannen om haar stukje bij beetje op te knappen. Lees hier alles over mijn eerste laspogingen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten